قطعات پروتزی

هنگام خرید قطعات پروتزی ایمپلنت به چه نکاتی توجه کنیم؟

مهم‌ترین نکته در انتخاب قطعات پروتزی، سازگاری دقیق قطعه با سیستم ایمپلنت است. انتخاب اشتباه ممکن است باعث شود قطعه اساساً روی ایمپلنت قابل استفاده نباشد یا تطابق موردنیاز را نداشته باشد. پیش از انتخاب قطعه، این مشخصات را بررسی کنید:

• برند و سیستم ایمپلنت
• نوع و هندسه کانکشن
• قطر و پلتفرم ایمپلنت
• نوع قطعه موردنیاز
• ارتفاع و قطر قطعه در صورت وجود سایزبندی
• مستقیم یا زاویه‌دار بودن اباتمنت
• Open Tray یا Closed Tray بودن قطعه قالب‌گیری
• مرحله درمان و نوع پروتز نهایی

در محصولات دارای چند سایز یا مدل، مشخصات هر گزینه باید با اطلاعات سیستم ایمپلنت و طرح درمان تطبیق داده شود.

انواع قطعات پروتزی ایمپلنت و کاربرد آنها

اباتمنت ایمپلنت چیست؟

اباتمنت (Abutment) یکی از اجزای اصلی پروتزی در بسیاری از ترمیم‌های متکی بر ایمپلنت است. این قطعه به ایمپلنت متصل می‌شود و بستری برای اتصال یا پشتیبانی از ترمیم پروتزی فراهم می‌کند.

اباتمنت‌ها بر اساس سیستم ایمپلنت، نوع ترمیم و شرایط بالینی در شکل‌ها، ارتفاع‌ها، قطرها، زوایا و مواد مختلف عرضه می‌شوند. به همین دلیل نمی‌توان یک نوع اباتمنت را برای تمام ایمپلنت‌ها و تمام بیماران مناسب دانست. دو تقسیم‌بندی مهم در این زمینه، اباتمنت‌های استوک و سفارشی و همچنین اباتمنت‌های ساخته‌شده از موادی مانند تیتانیوم و زیرکونیا هستند.

اباتمنت استوک چیست؟

اباتمنت استوک (Stock Abutment) به‌صورت از پیش ساخته‌شده و در ابعاد و طراحی‌های مشخص توسط تولیدکننده عرضه می‌شود. درمانگر بر اساس سیستم ایمپلنت، فضای پروتزی، موقعیت ایمپلنت و شرایط بافت نرم، گزینه مناسب را از میان ابعاد موجود انتخاب می‌کند.

مزایای اباتمنت استوک

• دسترسی سریع‌تر نسبت به اباتمنت سفارشی
• عدم نیاز به طراحی و ساخت اختصاصی
• وجود اندازه‌ها و طراحی‌های مختلف در بسیاری از سیستم‌های ایمپلنت
• معمولاً هزینه کمتر نسبت به گزینه‌های سفارشی

محدودیت‌های اباتمنت استوک

طراحی از پیش تعیین‌شده همیشه با موقعیت سه‌بعدی ایمپلنت، کانتور بافت نرم و نیازهای زیبایی هر بیمار تطابق کامل ندارد. این موضوع به‌خصوص در نواحی زیبایی یا شرایطی که کنترل دقیق پروفایل خروجی ترمیم اهمیت دارد، می‌تواند در انتخاب نوع اباتمنت مؤثر باشد.

اباتمنت سفارشی چیست؟

اباتمنت سفارشی (Custom Abutment) بر اساس شرایط همان ایمپلنت و ترمیم طراحی می‌شود. فناوری‌های CAD/CAM امکان طراحی اباتمنت بر اساس موقعیت ایمپلنت، فضای پروتزی و کانتور موردنظر ترمیم را فراهم کرده‌اند.

یکی از مزیت‌های طراحی سفارشی، امکان کنترل بهتر Emergence Profile یا نحوه خروج ترمیم از بافت نرم است. با این حال، سفارشی بودن به‌تنهایی تضمین‌کننده نتیجه بهتر نیست و طراحی صحیح پروفایل، موقعیت ایمپلنت، شرایط بافت نرم و طراحی روکش همچنان اهمیت دارند.

مزایا:

• امکان طراحی متناسب با موقعیت ایمپلنت و ترمیم
• کنترل بیشتر بر کانتور پروتزی
• کاربرد مناسب در بسیاری از موارد زیبایی
• امکان انتخاب طراحی متناسب با بافت نرم و فضای موجود

محدودیت‌ها:

• هزینه ساخت بالاتر
• نیاز به طراحی و فرآیند ساخت
• زمان بیشتر نسبت به استفاده مستقیم از یک قطعه استوک
• وابستگی نتیجه به کیفیت طراحی و ساخت

هیلینگ اباتمنت چیست؟

هیلینگ اباتمنت (Healing Abutment) قطعه‌ای موقت است که در مرحله ترمیم بافت نرم روی ایمپلنت قرار می‌گیرد و به شکل‌گیری و حفظ کانتور بافت اطراف ایمپلنت کمک می‌کند.

زمان قرار دادن هیلینگ اباتمنت به پروتکل درمانی بستگی دارد. در برخی درمان‌ها ممکن است هم‌زمان با جراحی کاشت ایمپلنت نصب شود و در پروتکل‌های دیگر پس از دوره ترمیم و هنگام اکسپوز کردن ایمپلنت مورد استفاده قرار گیرد.

قطر، ارتفاع و فرم هیلینگ اباتمنت بر اساس موقعیت ایمپلنت، ضخامت بافت نرم و طراحی موردنظر برای ترمیم انتخاب می‌شود. هیلینگ اباتمنت یک قطعه موقت است و معمولاً پیش از مراحل نهایی ساخت یا نصب پروتز با قطعه پروتزی مناسب جایگزین می‌شود.

اباتمنت زاویه‌دار چیست و چه زمانی استفاده می‌شود؟

اباتمنت زاویه‌دار (Angled Abutment) زمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد که برای رسیدن به مسیر مناسب پروتزی، اصلاح زاویه میان محور ایمپلنت و ترمیم موردنیاز باشد. میزان زاویه قابل استفاده یک عدد ثابت برای همه محصولات نیست و به سیستم ایمپلنت و طراحی همان اباتمنت بستگی دارد. بنابراین مشخصات فنی تولیدکننده باید برای هر قطعه بررسی شود.

اباتمنت زاویه‌دار می‌تواند در شرایط منتخب امکان اصلاح مسیر پروتزی را فراهم کند، اما نباید آن را جایگزین عمومی برای موقعیت صحیح ایمپلنت یا درمان کمبود استخوان دانست. انتخاب این نوع اباتمنت به موقعیت سه‌بعدی ایمپلنت، نوع پروتز، فضای موجود، نیروهای اکلوزالی و محدودیت‌های سیستم مورد استفاده بستگی دارد.

اباتمنت تیتانیومی یا زیرکونیایی؟

تیتانیوم و زیرکونیا از مواد شناخته‌شده برای ساخت اباتمنت هستند، اما انتخاب میان آنها فقط بر اساس بهتر یا بدتر بودن یک ماده انجام نمی‌شود.

اباتمنت تیتانیومی

تیتانیوم به دلیل خواص مکانیکی مناسب، زیست‌سازگاری و سابقه بالینی گسترده یکی از مواد رایج برای ساخت اباتمنت است. استحکام و قابلیت استفاده در طراحی‌های مختلف باعث شده است اباتمنت‌های تیتانیومی در بسیاری از ترمیم‌های ایمپلنت کاربرد داشته باشند. با این حال، رنگ خاکستری فلز در بعضی بیماران دارای بافت نرم نازک و به‌خصوص در ناحیه زیبایی می‌تواند در تصمیم‌گیری درمانگر مؤثر باشد.

اباتمنت زیرکونیایی

زیرکونیا یک سرامیک زیست‌سازگار با رنگ روشن است و به همین دلیل در برخی شرایط زیبایی مورد توجه قرار می‌گیرد. رنگ روشن زیرکونیا می‌تواند به‌خصوص در شرایطی که ضخامت بافت نرم کم است مزیت داشته باشد. در مقابل، رفتار مکانیکی زیرکونیا با تیتانیوم متفاوت است و مقاومت نهایی آن به طراحی اباتمنت، نوع اتصال و یک‌تکه یا دو‌تکه بودن ساختار وابسته است.

بنابراین نمی‌توان تیتانیوم یا زیرکونیا را به‌طور مطلق گزینه بهتر دانست؛ انتخاب باید بر اساس شرایط بالینی، محل ایمپلنت، طراحی ترمیم و مشخصات سیستم انجام شود.

ایمپرشن کوپینگ ایمپلنت چیست؟

ایمپرشن کوپینگ (Impression Coping) یا ترنسفر ایمپلنت برای انتقال موقعیت ایمپلنت از دهان به قالب و سپس مدل کاری استفاده می‌شود. دو تکنیک متداول قالب‌گیری ایمپلنت عبارت‌اند از:

Open Tray یا Pick-up

در تکنیک Open Tray، طراحی کوپینگ به‌گونه‌ای است که هنگام خارج کردن قالب، کوپینگ همراه قالب خارج می‌شود. این روش در برخی شرایط، به‌خصوص هنگام کار با چند ایمپلنت یا ایمپلنت‌های دارای زاویه، می‌تواند مزیت داشته باشد.

Closed Tray یا Transfer

در تکنیک Closed Tray، پس از خارج شدن قالب، کوپینگ از روی ایمپلنت باز می‌شود و سپس در موقعیت متناظر داخل قالب قرار می‌گیرد. انتخاب Open Tray یا Closed Tray به تعداد ایمپلنت‌ها، زاویه آنها، دسترسی داخل دهان، سیستم ایمپلنت و تکنیک موردنظر درمانگر بستگی دارد.

هنگام خرید ایمپرشن کوپینگ باید مشخص شود که قطعه برای Open Tray یا Closed Tray طراحی شده و با کانکشن و پلتفرم ایمپلنت مورد استفاده سازگار است.

آنالوگ ایمپلنت چیست؟

آنالوگ ایمپلنت (Implant Analog) قطعه‌ای است که موقعیت و کانکشن ایمپلنت را در مدل کاری بازسازی می‌کند تا مراحل ساخت پروتز خارج از دهان بیمار انجام شود. آنالوگ در دهان بیمار کاشته نمی‌شود و کاربرد اصلی آن در فرآیند لابراتواری ساخت پروتز است.

پس از انتقال موقعیت ایمپلنت از طریق قالب‌گیری یا workflow مربوطه، آنالوگ در مدل قرار می‌گیرد و نماینده موقعیت ایمپلنت برای مراحل ساخت ترمیم خواهد بود.

هنگام انتخاب آنالوگ ایمپلنت به چه نکاتی توجه کنیم؟

مهم‌ترین مسئله، سازگاری آنالوگ با سیستم و کانکشن ایمپلنت است. آنالوگ‌های مربوط به سیستم‌های مختلف ممکن است از نظر ظاهری مشابه باشند، اما نباید بدون تأیید سازگاری به جای یکدیگر استفاده شوند.

در این صفحه می‌توانید آنالوگ‌ها و سایر قطعات پروتزی موجود برای سیستم‌های ارائه‌شده را مشاهده و مشخصات هر محصول را بررسی کنید.

تفاوت قطعات ایمپلنت و قطعات پروتزی ایمپلنت چیست؟

اصطلاح قطعات ایمپلنت گاهی به‌صورت عمومی برای مجموعه اجزای سیستم ایمپلنت استفاده می‌شود، اما از نظر کاربرد بهتر است میان خود ایمپلنت و اجزای پروتزی و لابراتواری آن تفاوت قائل شویم.

فیکسچر ایمپلنت بخشی است که داخل استخوان فک قرار می‌گیرد. تیتانیوم و آلیاژهای آن از مواد متداول برای ساخت ایمپلنت هستند و در شرایط مناسب امکان ایجاد اُسیواینتگریشن (Osseointegration) یا تماس پایدار میان استخوان و سطح ایمپلنت را فراهم می‌کنند.

قطعات پروتزی و مرتبط با پروتز شامل اجزایی هستند که در مراحل ترمیم بافت، قالب‌گیری، ساخت پروتز و اتصال ترمیم به ایمپلنت مورد استفاده قرار می‌گیرند؛ مانند اباتمنت، هیلینگ اباتمنت، ایمپرشن کوپینگ و آنالوگ.

قیمت قطعات پروتزی ایمپلنت به چه عواملی بستگی دارد؟

قیمت قطعات ایمپلنت و اباتمنت به یک عامل واحد وابسته نیست. برند و سیستم ایمپلنت، نوع قطعه، طراحی، جنس، سایز و مدل می‌توانند باعث تفاوت قیمت شوند.

برای مثال، قیمت یک اباتمنت استوک لزوماً با اباتمنت زاویه‌دار یا قطعه‌ای با طراحی و سایز متفاوت یکسان نیست. به همین دلیل هنگام مقایسه قیمت اباتمنت ایمپلنت یا سایر قطعات، ابتدا باید از یکسان بودن مشخصات فنی قطعات اطمینان حاصل کرد.

قیمت درج‌شده برای هر محصول در همین صفحه مربوط به همان مدل و گزینه‌های قابل انتخاب آن است. در محصولاتی که چند سایز یا مدل دارند، قیمت ممکن است با انتخاب گزینه تغییر کند.

چگونه قطعه سازگار با ایمپلنت را پیدا کنیم؟

برای پیدا کردن قطعه مناسب، بهتر است قبل از خرید این اطلاعات در دسترس باشد:

1. نام برند ایمپلنت
2. نام سیستم یا لاین ایمپلنت
3. نوع کانکشن
4. قطر یا پلتفرم ایمپلنت
5. نوع قطعه موردنیاز
6. سایز یا ارتفاع موردنظر، در صورت نیاز

در قطعات پروتزی، تطابق دقیق اهمیت بیشتری از شباهت ظاهری دارد. اگر درباره سازگاری یک قطعه با ایمپلنت مورد استفاده اطمینان ندارید، مشخصات سیستم را پیش از سفارش بررسی کنید.

سؤالات متداول